Mutanten

By Jens Fitscher

De Nameless Invaders transformeren de planeet Aarde in een levensvatbaar ecosysteem voor hen. Commandant Tarik Connar wordt door een ondoordachte 'verre stap' in een alternatieve realiteit gestort. Hij maakt de komst van de buitenaardse wezens aan den lijve mee en weet maar net aan ze te ontsnappen. Plotseling bevindt hij zich in een gevecht op leven en dood. Samen met de laatste vier gemuteerde overlevenden van de apocalyps weet hij zich ongemerkt aan boord van een van de buitenaardse schepen te smokkelen.

• Language: Nederlands
• Publisher: XinXii
• Release date: Aug 18, 2024
• ISBN: 9783966747479

Jens Fitscher

Jens Fitscher war bereits als kleiner Junge begeisterter Leser von Science-Fiction und Fantasy Büchern. Insbesondere liebte er die gängigen Taschenbücher der 70er und 80er Jahre des vorigen Jahrhunderts. Ein starkes Interesse zeigte er dabei für die Protagonisten mit außergewöhnlichen Fähigkeiten. Seine Geschichten handeln immer von starken Persönlichkeiten, die durch ungewöhnliche Umstände über sich selbst hinauswachsen und dafür mit übernatürlichen Fähigkeiten belohnt werden.

Book preview

Festus Helmstett

Hij werd wakker van de pijn. Verward keek hij om zich heen. Het duurde echter enkele minuten voor hij besefte dat hij in zijn auto zat en dat hij blijkbaar een ongeluk had gehad.

Zijn linkerbeen leek klem te zitten.

Het was ook de bron van de stekende pijn, die zich precies vijf seconden later bleef opbouwen tot een golf van pijn, om na een seconde weer af te nemen. Zijn auto lag zeker op zijn kant.

In elk geval hing hij scheef in de veiligheidsgordel en rustte zijn hoofd op een graspol die door de ingeslagen zijruit ongehinderd in het interieur van de auto stak.

Festus Helmstett was op weg geweest naar zijn verloofde toen het inferno over de aarde was uitgebroken.

Hij had er echter niets van gemerkt, want zijn lichaam was in enkele seconden in stasis geraakt.

Toen was de metamorfose begonnen. Langzaam kwam zijn geheugen terug.

Het laatste wat hij zich herinnerde was een heel normale en rechte weg. Er was weinig verkeer en hij vroeg zich voor de zoveelste keer af wat er gebeurd kon zijn.

Hij maakte zijn gordel los en boog zich een beetje voorover om naar zijn been te kijken. Nu pas merkte hij dat zijn voorheen dure kleren er heel vreemd uitzagen.

De stof van de broek viel in kleine, stoffige stukjes uiteen onder zijn greep. Daaronder kwam een donkere, leerachtige huid tevoorschijn.

Festus hield zijn adem in en greep het beknelde been met beide handen vast. Een scherpe pijn, een ruk en hij had het uit het ingedrukte dashboard getrokken.

Zijn schoenen waren inmiddels in verschillende stukken gespleten door de spanning en vielen vanzelf van zijn voeten.

De voorruit was alleen gebarsten en zat stevig in het frame.

Zo kon hij niet uit de auto komen. Hij trok beide benen naar zijn lichaam en probeerde toen op te staan, eerst knielend op het bestuurdersportier. De passagierskant was nu recht boven hem. Langzaam trok hij zich aan de passagiersstoel omhoog en bonkte op de autodeur.

Hij wilde eigenlijk alleen controleren of hij nog open kon of dat hij krom was, in welk geval hij de ruit had moeten inslaan.

Stomverbaasd keek hij naar de deur, die met een lelijk geluid uit de scharnieren werd gerukt en op een meter afstand van de auto op de grond belandde.

Met een krachtige sprong kwam Festus naast de deur tot stilstand. Zijn auto lag aan de kant van de weg aan de bestuurderskant.

Festus probeerde te kijken of er schade was aan het voertuig, maar in eerste instantie kon hij helemaal niets zien.

In plaats daarvan zag hij de tweede auto midden op de weg staan, zo'n vijfentwintig meter verderop. Die was hem tot nu toe helemaal niet opgevallen.

Net zoals hij zich nu pas realiseerde dat hij volledig naakt was.

De leerbruine lichaamshuid irriteerde hem echter eerst maar een beetje. Hij keek een beetje verbaasd om zich heen en draaide een rondje.

De velden en weiden langs de landweg waren veranderd. Hij begon na te denken.  Mogelijk was de andere auto nog rijklaar. Festus liep er peinzend naar toe.

Hij wilde eerst terugrijden naar het stadje dat slechts enkele kilometers achter hem lag.

Hij herinnerde zich vaag dat hij er doorheen was gereden. Daar kon hij een takelwagen regelen.

Zijn gedachten volgden nog steeds ingesleten patronen, en pas toen hij bij de bestuurdersdeur van de tweede auto aankwam, leken zijn gedachten op orde te komen. Op de bestuurdersstoel zat een skelet.

Hij deinsde terug en wist eerst niet wat hij moest doen.

De botten flitsten naar hem in het zuiverste parelwit. Hoe is dat ding daar binnengekomen? Wil iemand me hier voor schut zetten?

Hij keek weer om zich heen en keek naar de hemel. De zon was slechts zichtbaar als een uitgewassen vlek in een verder grijze lucht.

Op de een of andere manier leek de lucht te glinsteren en waren er kleine stukjes lichtblauw te zien waar hij normaal gesproken wolken dacht.

Het bestuurdersportier ging gemakkelijk open en hij kon nog net opzij springen toen het menselijk skelet op hem afviel.

De botten vielen op het asfalt en een wolk van stof was alles wat ervan overbleef. Zelfs de schedel was tot stof afgebrokkeld.

Festus ging met gemengde gevoelens op de bestuurdersstoel zitten. De ID-chip voor de ontsteking zat nog in het bijbehorende compartiment.

Hij hoefde dus alleen maar op de startknop te drukken om de motor te starten. Toch aarzelde hij.

Was het de ongastvrije aard van de situatie waarin hij zich bevond, of was het de schroom of de angst dat de auto niet zou starten. Hij wist het niet.

Toen gaf hij zichzelf een schok en drukte op de rode startknop. Er gebeurde niets. Hij drukte er nog een paar keer op, hoewel hij heel goed wist dat de motor onmiddellijk had moeten starten. De auto maakte geen geluid.

Dat is niet de manier om het te doen. Festus, beheers jezelf!

Hij stapte weer uit, voorzichtig vermijdend op de plek te stappen waar het skelet op de grond was gevallen.

Hij had geen andere keuze dan terug te lopen langs de weg naar de volgende stad.

Hij herinnerde zich dat hij een groep huizen was gepasseerd. Daar zouden ze hem zeker kunnen helpen.

Nu pas herinnerde